Onderweg: Guido van der Werve

BIJ HET EINDEXAMENTHEMA VMBO-TL 2013: 'ONDERWEG'

Als je 1700 kilometer zwemmend, fietsend en rennend moet overbruggen ben je lang onderweg. Er zullen dan ook maar weinig mensen zijn die dat doen. Kunstenaar Guido van der Werve deed het wél en hij deed er iets meer dan drie weken over. Hij maakte er een meeslepende kunstfilm over. De titel van de film is ''Nummer Veertien, Home'' en hij speelt er zelf de hoofdrol in.

Jeugdhelden

Guido van der Werve geeft de meeste van zijn kunstwerken een nummer. Niet al zijn werken zijn films. Hij maakt ook foto's, composities of boeken en hij doet ook wel performances. Guido van der Werve ziet Nummer Veertien, home als een autobiografisch werk. Behalve elementen uit zijn eigen leven, komt er een aantal onderwerpen in samen waar Guido speciale belangstelling voor heeft. Zo heeft Guido van der Werve twee jeugdhelden die hij bewondert; Alexander de Grote en Frédédic Chopin.

Alexander de Grote

Alexander de Grote is een vorst uit de oudheid die leefde van 356 tot 323 voor onze jaartelling. Vanaf ongeveer zijn 20ste jaar trok hij de wereld rond en veroverde daarbij de door hem doorkruiste gebieden. Alexander de Grote wilde zijn rijk uitbreiden tot aan het eind van de wereld en hij dacht dat dit de uitmondig van de rivier De Ganges in India was. Het is hem inderdaad gelukt om vanuit zijn geboorteland Macedonië; India te bereiken. Bij zijn dood op 32 jarige leeftijd had Alexander de Grote een gebied veroverd dat zich tot 4000 km uitstrekte. Hij was al met al 12 jaar onderweg geweest en hij keerde nooit meer naar huis terug.

Frédéric Chopin is een Poolse componist en pianist uit de 19e eeuw die romantische pianomuziek componeerde. Guido van der Werve speelt al van jongs af aan piano en dan het liefst de muziek van Chopin. De componist verliet ook op de leeftijd van ongeveer twintig jaar zijn geboortegrond. Hij vertrok naar Parijs in de hoop daar beroemd te worden. Hij kreeg last van heimwee, maar een oorlog maakte het hem onmogelijk naar huis terug te keren. Hij stierf op de jonge leeftijd van 39 jaar en werd in Parijs op de begraafplaats Père Lachaise begraven. Omdat zijn zuster wist dat Frédéric Chopin door heimwee geplaagd werd, liet ze na zijn dood zijn hart uit zijn lichaam halen om het naar Polen te smokkelen. Ze liet het hart begraven in een tombe in de Heilighartkerk in Warschau.

Zowel Alexander de Grote als Chopin inspireerden Guido van der Werve bij het maken van zijn eigen reis en de daaruit voortgekomen film. De beelden van zijn reis en episodes die met zijn eigen geboorteplek te maken hebben, wisselt hij af met hun levensverhalen.

De reis van Guido van der Werve start in Warschau, waar hij een zilveren beker vult met aarde uit de tuin van de Heilighartkerk. De bedoeling van de reis is het bekertje met aarde naar het praalgraf van Chopin op de begraafplaats Père Lachaise te brengen, en het daar achter te laten.

Van der Werve begint zijn reis met zwemmen: hij zwemt in totaal 27 kilometer waar hij twee dagen over doet. Vervolgens fietst hij 1400 kilometer in acht dagen, om de laatste 289 in één week tijd rennend af te leggen. Buiten adem en helemaal uitgeput komt hij na deze enorme sportieve prestatie tenslotte aan in Parijs.

Ontworteld zijn, heimwee hebben en afscheid nemen fascineren Guido van der Werve. Zelf werd hij geboren Papendrecht, maar op dit moment woont hij afwisselend in Finland, Berlijn en Amsterdam. Hij weet zelf dus goed wat het gevoel van ontworteld zijn inhoudt.

Aan het eind van de film Nummer Veertien, home gaat Guido van der Werve naar Papendrecht waar hij zijn jeugd doorbracht en blaast daar zijn geboortehuis op.

 De film is opgebouwd uit drie delen, net zoals een triatlon. Ieder deel bestaat uit vier aktes.

De muziek voor de film componeerde Guido van der Werve zelf en is op dezelfde wijze opgebouwd. Deze compositie is een requiem, een muziekstuk om de doden te herdenken. Van de filmmuziek werd een CD met de titel Home gemaakt die je via de website van Guido van der Werve kunt kopen.

De film duurt bijna een uur en is heel erg de moeite waard om te gaan zien. Dat kan tot 29 april 2013 in het Stedelijk Museum. Daarna wordt de film ongetwijfeld elders vertoond.

0 video's