ANDERS: DE KINDERTIJD VAN RUUD VAN EMPEL

BLOG BIJ HET EINDEXAMENTHEMA VMBO 2015: 'ANDERS'

Als je naar de foto's van Ruud van Empel kijkt, bekruipt je in eerste instantie een vreemd gevoel. Er is iets mee aan de hand. De door hem geportretteerde kinderen lijken niet helemaal van vlees en bloed. Ze hebben een vreemde, starende blik en staan er wat stijfjes bij. Daardoor zien de kinderen op de foto'ss er 'anders' uit.

Ruud van Empel is niet zomaar een fotograaf, maar hij is fotokunstenaar. De ontdekking van Photoshop zorgde voor een doorbraak in zijn werk. Het gaf hem de mogelijkheid zijn foto's uitgebreid te bewerken.

Uit de door hem gefotografeerde kinderen, knipt hij met Photoshop allerlei losse fragmenten, bijvoorbeeld neuzen, ogen, oren en monden en 'plakt' ze weer ergens anders op. Zo kan het dat de neus van het ene kind op het gezicht van een ander kind is geplakt én andersom. Ook voegt hij voorwerpen en kleding toe, bijvoorbeeld een handtas of handschoentjes, zoals je op de foto van het meisje ziet. Zijn fotokunstwerken zijn dus samengesteld uit allerlei verschillende stukjes; het zijn fotocollages. Dat knippen en plakken is een enorm tijdrovend priegelwerk, want alles moet heel precies passen.

De omgeving op de foto's wordt door Ruud van Empel zelf bedacht en later toegevoegd. Dat kan een berkenbos zijn, een tropisch regenwoud of iets anders. Ieder dingetje dat op de foto's van Ruud van Empel te zien is, heeft hij zelf gefotografeerd. Bomen, bloemen, blaadjes, insecten en dieren. Daarvoor trekt hij vaak de natuur in. De natuur zit vol met beesten en insecten, die je zo op het eerste gezicht niet ziet. Dat is ook zo op de foto's.

ALS JE GOED KIJKT ZIE JE STEEDS MEER. JE ZIET BIJVOORBEELD KLEINE INSECTEN DIE ERGENS UITKRUIPEN.

DE KINDEREN OP DE FOTO‚ÄÔS ZIEN ER EEN BEETJE OUDERWETS UIT. DE KLEREN DIE ZE AAN HEBBEN DOEN AAN HET VERLEDEN DENKEN.

Dat komt omdat Ruud van Empel eigenlijk een beetje heimwee heeft naar zijn kindertijd. Hij heeft er hele fijne herinneringen aan en kon zich als kind echt gelukkig voelen. Hij ziet zijn jeugd als een verloren paradijs. Toen de moeder van Ruud van Empel was overleden, kwam hij bij het opruimen van haar huis allerlei spulletjes tegen, die hem herinnerden aan vroeger. Van alles wat hij tegenkwam, maakte hij foto's, die hij vervolgens weer bewerkte in Photoshop. Ook een oude kinderfoto die hij van zichzelf vond, bewerkte hij. Om het allemaal zo echt mogelijk te maken, knipte hij voor de achtergrond, uit oude familiefoto's, stukjes van de gordijnen die vroeger bij hem thuis hingen. Het is een zelfportret.

De fotokunstwerken zijn heel groot. Wel meer dan een vierkante meter. Ruud van Empel kijkt heel kritisch naar zijn werk. Soms is hij niet tevreden, maar weet hij niet goed hoe hij een foto beter kan maken. Dan gooit hij de foto gewoon weg. Ook al heeft hij er nóg zo lang aan gewerkt. Het moet helemaal perfect zijn.

In 2011 was er in het Groninger Museum een grote overzichtstentoonstelling met het werk van Ruud van Empel. Ter gelegenheid daarvan werd door zijn broer Erik, die regisseur is, een documentaire gemaakt met de titel 'De onschuld voorbij'. Daarin vertelt hij veel over zichzelf en zie je hem ook aan het werk. Hieronder kun je de trailer bekijken.

Alle bovenstaande foto's zijn van Ruud van Empel. Courtesy Flatland Gallery

0 video's