BIJ HET EINDEXAMENTHEMA VMBO 2018; DE STAD

Blog van Anja Marbus bij het eindexamenthema vmbo 2018: De Stad

Charles Avery en de stad Onomatopoeia

In een grote stad is het vaak ontzettend druk en rumoerig. Het krioelt er van mensen en dieren, er is veel verkeer en dan zijn er meestal ook nog toeristen. In de drukke havenstad Onomatopoeia is dat al niet veel anders. Het is er een levendige bedoening en het bruist er van allerlei activiteiten.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Onomatopoeia is de hoofdstad van een eiland. De havenstad ligt aan het open water, maar verder wordt de stad omringd door donkere dichtbegroeide bossen. In deze bossen woont een zogenaamde Noumenon, een mythisch wezen. Alleen hebben de stadsbewoners dit wezen nog nooit gezien, dus of het echt bestaat weet eigenlijk niemand. De stadsbewoners hebben daar vaak verhitte gesprekken over. Sommigen bewoners zijn ervan overtuigd dat de Noumenon bestaat en anderen vinden dat volkomen onzin. Nooit worden ze het met elkaar eens. Dit klinkt allemaal als één grote fantasie en dat is het ook. Het eiland, de bewoners en de stad bestaan niet echt, maar zijn bedacht door beeldend kunstenaar Charles Avery.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Charles Avery bracht zijn jeugd door op een écht eiland; het eiland Mull, dat aan de westkust van Schotland ligt. Hij weet dus hoe het is om aan het water te wonen. Het fantasie-eiland en de stad Onomatopoeia bedacht hij in 2004 en het is een beetje gebaseerd op zijn jeugdherinneringen. Al jong hield hij van tekenen en was hij geïnteresseerd in filosofie. Hij wilde een plek waar hij al zijn ideeën en gedachten, die hij als kunstenaar over het leven had, kwijt zou kunnen. Daarvoor verzon hij een fantasie-eiland. Hij bedacht dat hij een soort ontdekkingsreiziger was en er bij toeval terecht was gekomen. Al tekenend en schrijvend, kreeg zijn fantasie vorm. Hij maakte grote tekeningen van het eiland, het stadsleven en zijn bewoners.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Charles Avery heeft geen kunstopleiding gevolgd, hij leerde zichzelf tekenen. Een echte autodidact dus. Hij tekent alles uit zijn hoofd en werkt met potloden van verschillende hardheden, afhankelijk van zijn onderwerp. Hij gebruikt ook aquarelverf. Zijn inspiratie haalt hij onder andere uit de filosofie, wiskunde en kunst. De denkbeelden die hij daar tegenkomt, vindt hij fascinerend.

De tekeningen die Charles Avery van het eiland en de stad maakt, beslaan soms een hele muur. Hij werkt niet vanuit een vooropgezet plan. Al doende komt de tekening tot stand. Hij begint ergens in het midden en waaiert vervolgens met bijna meetkundige precisie naar de zijkanten van het papier uit. Hij maakt wel kleinere voorstudies van de figuren die in zijn tekeningen voorkomen. Dat doet hij ook vaak met de details uit het straatleven van de stad. Daarnaast ontwerpt hij heel precies, zoals een echte architect dat doet, gebouwen voor de stad. Hier zie je hoe hij werkt aan een van zijn tekeningen.

De hoofdpersoon die ons van alles vertelt over het eiland heet Hunter, maar natuurlijk is dat Charles Avery zelf. In woord en beeld beschrijft hij de bewoners en hun diverse gewoontes en gebruiken. Eigenlijk lijken ze veel op ons. Als we de tekeningen bekijken is het allemaal heel herkenbaar. Maar sommige dingen zijn toch ook weer eigenaardig. Zo dragen ze kleding die op onze kleding lijkt, maar ze hebben daarbij soms vreemde hoofddeksels op.  Met deze hoofddeksels laten de Eilanders zien tot welke religie ze behoren. Ook hebben ze tattoos en dragen ze sieraden of T-shirts waarop een soort palingen worden afgebeeld. De palingen worden Ninth genoemd. De Ninth zijn belangrijk; het is niet alleen een betaalmiddel, maar de bewoners praten er ook graag over. In het straatbeeld van Onomatopoeia komt de palingvorm dan ook veelvuldig voor.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Net als in iedere andere stad zijn er veel gebouwen in Onomatopoeia. Zo is er een groot museum voor moderne kunst.  Dat wordt altijd druk bezocht want de Eilanders zijn vrijwel zonder uitzondering, grote liefhebbers van kunst. Zoals ze trouwens ook graag diepzinnige gesprekken hebben. Overal op straat zie je de bewoners in groepjes met elkaar praten. In het auditorium wonen ze regelmatig lezingen bij. De lezingen en tentoonstellingen worden aangekondigd door grote, soms raadselachtige posters, die je overal in de stad aantreft.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Er is een grote markt waar je vooral horloges en tweedehands spullen kunt kopen. Verder zijn er parken, winkels en heel veel bars, waar de Eilanders iets kunnen drinken of hun geliefde snack ‘Henderson Eggs’ kunnen eten. Dit zijn ingelegde eieren, gevuld met gin en veel bewoners zijn er verslaafd aan.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

De meeste dieren die in de stad rondlopen zien er anders uit dan de onze. Er zijn dieren die van achteren op magere honden lijken, maar aan de voorkant een soort vogelkop met een snavel hebben. Wat je ook kunt tegenkomen zijn dieren met een zachte vacht, een hondenkop en eendenpoten. Het dier heet een Rideable en is megagroot. Of er zijn dieren die aan elkaar vast lijken te zitten, zodat je niet weet of het één dier is, of dat het er twee zijn. Er is trouwens ook een dierentuin met een groot bassin voor een groot waterdier. Als stadsbewoner kun je in het bassin zwemmen, in hetzelfde water als waar het zeemonster huist, dat vinden de Eilanders spannend. Zwemmen doen ze veel en graag, evenals fietsen.

Image: courtesy of the artist, Charles Avery

Het kunstproject van Charles Avery blijft maar voortduren en wordt steeds omvangrijker. Continue is hij er mee bezig. Hij schrijft teksten, maakt tekeningen, beeldhouwwerken, korte animatiefilmpjes en installaties. De stad is in de loop van de tijd trouwens steeds drukker geworden. Daarin verschilt Onomatopoeia niet veel van andere grote steden.


Kijk hier naar een aflevering van Kunstuur waar Lucas de Man een gesprek heeft met Charles Avery.

0 video's